van kraaien en weidevogels

Nu het eindelijk dan toch voorjaar lijkt te worden is het hier in de Greidhoeke weer een en al vogelgekwetter.  In de tuin hoor je de meesjes mussen en merels, maar op het land zijn het de vertrouwde geluiden die jaarlijks terug keren van de grutto en de kievit.En de kraaien horen daar dan bij als de negatieve pool van dit duo....

Ik liep buiten op het pad langs de Bolswardervaart, en liet mijn gedachten gaan.
Automatisch gingen ze terug naar twee jaar geleden , toen Natuurmonumenten de opdracht gaf, de kraaien te gaan schieten in deze periode, terwijl ook zij kinderen hadden....
Ik zie de heren jagers nog lopen, de geschoten kraaien gespietst op de hekpalen...

Er zijn er teveel van.... . Ze roven de nesten en dat horen ze ook te doen, maar de juiste verhoudingen zijn zoek.
Wat vertelt dat beeld ons nu eigenlijk echt?
De kraai is als de mens, las ik ergens , een pientere opportunist.
In de kraai zien wij onszelf weerspiegeld op een bepaalde manier. En dat past helemaal bij de druidisch/sjamanistische visie van de perceptie van de Natuur.
De kraai spiegelt ons als trickster, als uitdager,  dat deel van ons waaraan we uiteindelijk kapot gaan, onze lust en drang naar winst maken, naar de ander te slim af te zijn. Naar meer te willen dan we aan/op kunnen, net als de vos en andere tricksters. 
Het bracht me bij de Arthur verhalen en dan met name dat van de Graal.
De Graal die de Soevereiniteit van het land voorsteld, de Aarde, Moeder Natuur
In het voorjaar als ongeschonden Maagd, later in het jaar de zwangere vrouw en  moeder, gevolgd door de onvermijdelijke fase van de oude wijze crone en het gezicht van dood en wedergeboorte
De vrouwelijke kracht in alles
En ik vroeg me af wanneer we zijn begonnen de Maagd te schenden..
De manlijke kracht die eerder samen werkte in eenheid en balans met de vrouwelijke kracht is ,we weten niet precies waarom,  ooit te ver gegaan en heeft zich aan de Graal vergrepen
Alles is immers van ons zal men gedacht hebben, dus waarom NEMEN we het niet gewoon. Hoezo dankbaar zijn? Waarom vragen om iets waarvan je weet dat je het ook gewoon kan pakken.  En daarmee is het “verkrachten” van de aarde, van het vrouwelijke deel van de natuur begonnen
De gevolgen zijn desastreus, dat weten we inmiddels, maar hou maar eens op met iets wat je jarenlang als je recht zag, als heel normaal ervoer........
Overal waar je komt is te zien hoe we eeuwen hebben gedacht Koning te kunnen zijn zonder de Koningin er voldoende erbij te betrekken. (Een scheefte die nog steeds overal zorgt voor grote problemen, neem bijvoorbeeld de ophef over de RK priesters en de gevolgen van het celibaat
Als beide partijen weer even veel stem hebben in ons scheppen, zal de schepping het beeld tonen van evenwicht, geven en nemen, sterven en geboren worden, zaaien en oogsten. Als dit gebeurd volgens de kennis die we inmiddels weer hebben over hoe de Natuur in alles ons alles geeft wat we nodig hebben is er geen gevoel meer van tekort. Alles wat we hoeven te doen is weer kinderen van haar zijn die op deze planeet onze natuurlijke oermoeder is
Het besef van die Overvloed is dan de zekerheid die we nu menen te moeten halen uit allerlei misleidende en angst aanjagende adviezen en ideeen ...

Ik geloof dat dan de kraaienpopulatie zal gaan slinken. De natuur als spiegelbeeld zal laten zien welke wijze les wij dan hebben geleerd.

Gezegend Ostara, Alban Eilir

Helena White Crow